صحيح نيست ؛ زيرا اوّل ايشان را به راه حق دعوت مىبايد كرد ، تا حجّت بر آنها تمام شود ، و بعد از عدم قبول ، نوبت به قتال مىرسد . و اين آيه دليل بر آن است كه دعوت به خدا بايد به احسن وجوه و قول جميل و تنبيه بر آيات بينات و حجّت‌هاى روشن باشد . إِلَّا الَّذِينَ . . . : مگر با آن گروه از اهل كتاب كه ستم كردند ، و با تكبر و عناد از قبول حق سر باز زدند و يا ابتدا به قتال نمودند ، پس شما نيز با آنها مقاتله كنيد ، چه لطف و مدارا با ايشان فايده نمىدهد . بعد فرمايد : وَ قُولُواْ ءَامَنَّا بِالَّذِى أُنزِلَ إِلَيْنَا وَ أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَ إِلهُنَا وَ إِلهُكُمْ وَ حِدٌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ به ايشان بگوييد : ما به آن چيزى كه فرستاده شده است به سوى ما - يعنى قرآن - و آنچه فرستاده شده است به سوى شما - يعنى تورات و انجيل و زبور - ايمان داريم ، و خداى ما و خداى شما يكى است ، يكتاست ، شريك و نظير و مثل و مانند ندارد ، نه در ذات و نه در صفات و نه در افعال . و ما تسليم او هستيم . از ابو سلمه روايت است كه يهود تورات را مىخواندند و به عربى براى مسلمانان تفسير مىكردند پس حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : لَاتُصَدِّقُوا أهْلَ الْكِتَابِ ، وَلَا تُكَذّبُوا ، وَقُولُوا آمَنّا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ، فَإنْ قَالُوا بَاطِلًا لَمْ تُصَدِّقُوهُمْ ، وَإنْ قَالُوا حَقّاً لَمْ تُكَذِّبُوهُمْ ؛ يعنى : اهل كتاب را ( در مطالبى كه از تورات نقل مىكنند و صحّت و بطلان آن روشن نيست ) تصديق و تكذيب مكنيد و بگوييد : به خدا و پيامبران او ايمان داريم . پس اگر باطل گفته باشند ، ايشان را تصديق نكرده‌ايد ، و اگر حق گفته باشند ايشان را تكذيب ننموده‌ايد . « 1 » ( آيهء 47 ) وَ كَذَ لِكَ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ الْكِتبَ فَالَّذِينَ ءَاتَيْنهُمُ الْكِتبَ يُؤْمِنُونَ بِه‌ِى وَ مِنْ هؤُلَآءِ مَن يُؤْمِنُ بِه‌ِى وَ مَا يَجْحَدُ بَايتِنَآ إِلَّا الْكفِرُونَ

--> ( 1 ) . كشاف ، ج 3 ، ص 457 ( با اندكى تفاوت ) ؛ منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 167 - 168 .